her geçen dakika bir öncekinden daha sıkıcı...

her gün içinde yüzdügüm .. ev akaryum ben balık oluverdim . hep bi arayış hep bi kaçış ..sonunu göremedgm o kocamn boşluk..

merdivenlerden çıkarken orda olmayan adamla karşılaştım bugunde orda degıldı keske dedım keske gıtse...

acayip bi yoğunluğun içindeyim
24 saat yetmiyor bazen,
ama beni içine alan o boşluğun yanında
bu yoğunluk hiç bir şey.
onca insanın içinde yapayalnızım,
o kadar karmaşığım ki...
aramasın kimse beni sormasın,
kaybolup gideyim istiyorum,
kendi içimdeki yoklukla kaybolayım
yokluğum farkedilmesin...
ama bir yandan benim yokluğum doldurulamasın,
gün be gün katlanarak artsın derken buluyorum kendimi. kendimle savaşıyorum...

o boşluk dolar elbet,
yaralar kabuk bağlar,sızılar diner,
acılar dibe çöker.
hayatta sevilecek şeyler yeniden fark edilir.
bir yerlerden yeni mutluluklar edinilir.
o boşluk doldu sanırsınız
oysa;
o boşluğu dolduran eksilmenizdir.

hergün biraz daha eksiliyorum
içimdeki boşluk büyüdükçe ben eksiliyorum
umut eksiliyor
olmayan sevinç eksiliyor
belki de hiç olmayacak olan sevinç...